|
 1-precedence | i. önce gelme; üstünlük; önce vaki olma, takad- düm. take precedence takaddüm etmek, başta gelmek. order of precedence kıdem sırası. |
| 2-precede | f. önde olmak, önce gelmek, takaddüm etmek; önünden yürümek; önce vaki olmak. |
| 4-precedent | i. emsal, numune, örnek; evvelce vaki olmuş ve tekrar vuku bulması hak veya adet olan şey; teamül, yapılageliş. |
|
|
|
|
|
